Grouss Maargréitchen
Leucanthemum vulgare
John van Breda
Erkennen!
Am Ënnerscheed zur klenger Maargréitchen, huet déi grouss Maargréitchen e bebliederte Still. Eng Maargréiderchersblumm besteet a Wierklechkeet aus enger Abberzuel vun ganz klengen Eenzelbléien, déi an engem Kierfchen beienee sëtzen. Bannen am Kierfchen stinn 400-500 giel Röhrebléien, baussen ronderëm ongeféier 20 wäiss Zongebléien. D'Blieder sëtzen ouni Blaatstill um Still an hunn e gekerbten oder gezännte Bord.
Wousst der schon?
Grouss Maargréidercher wuessen meeschtens a Gruppen a moere Wisen, op Weeden an laanscht Weeër Mat hiren zéien, holzege Stiller ginn si e mannerwäertegt Fudder an si verdrängen duerch hiert massegt Optrieden déi méi gëeegent Planzen. Dofir sinn si bei de Baueren net sou beléift. Si sinn weltwäit verbreet, ma well hire Liewensraum duerch Düngen an fréit Méien ëmmer méi verschwënnt, gesäit een och d' grouss Maargréitchen ëmmer méi seelen.
